تحریف واقعیات را نپذیریم

دست ازقبول جملات تحریف شده برداریم. این جملات فقط توسط  دول و یا گروههایی ابداع و صادر میشوند که هدفشان قلب واقعیتهاست. جملاتی نظیر سرقت و یا جعل گواهینامه های امنیتی شرکت هلندی ،یکی دیگر از این ترفندهاست که با سیاست دول استعماری با استفاده ازجراید ومدیای قوی این کشورهای قدرتمند وارد ادبیات ما شده وبا کمک ایادیشان درون جامعه مجازیی رفته رفته بال و پر گرفته و به عادت تبدیل میشود.کدام سرقت؟ کدام جعل؟ تجربه ما ایرانیها به خوبی نشان میدهد که ابزار سرکوب،هم در دنیای مجازی و هم در دنیای واقعی همه و همه از سوی قدرتهای جهانی و به هدف نگهداری نور چشمشان یعنی جمهوری اسلامیست.اهدای ابزار شنود در موبایلها،شناسایی استفاده کنندگان از یاهو میل در حوادث پس از انتخابات 2 سال پیش ایران،ارسال ابزارهای سرکوب اعتراض مردم از باتوم برقی گرفته تا تانکهای ضد شورش از سوی چین ، آلمان ، هلند ،نروژو حتی آمریکا،و اینک نیز تقدیم مجوز رهگیری عملکرد کسانی که در کشورمان در سخت ترین شرایط ممکن،اطلاعات خود را از درون ایران به خارج از کشور میفرستند همه و همه بیانگر این واقعیت است که قدرتهای جهانی به هر قیمتی قصد نگهداری این رژیم منحوس را در ایرانمان دارند. چرا؟چون هنوز هم این گاو شیری خوب شیر میدهد و دنیا را از گشاده دستیهای خویش بهره مند میسازد. حال چه باک که جوان ایرانی بدنبال عواقب این معامله پنهان،شناسایی و یا به دار آویخته شود.

احزاب و اصلاح طلبان در جمهوری اسلامی!!!

مصاحبه امیر خرم با رادیو فردا

ايران / سياسی

امیر خرم: تصمیم نهضت آزادی ایران به خودداری از ادامه فعالیت سیاسی

ابراهیم یزدی(راست)، دبیر کل در بازداشت نهضت آزادی ایران و محمد توسلی، عضو نهضت آزادی

۱۳۸۸/۱۰/۱۳

بهروز کارونی

گزارش ها از ايران حاکی از بازداشت شماری از اعضای نهضت آزادی ايران توسط دستگاه های امينيت جمهوری اسلامی است.

اين بازداشت ها پس از تصميم اين تشکل سياسی به خودداری از ادامه فعاليتش در پی احضار پنج تن از اعضای رهبری نهضت آزادی ايران به وزارت اطلاعات پيش از روز عاشورای سال جاری صورت گرفته اند.

نهضت آزادی ايران در ۳۰ سال گذشته همواره تحت فشارهای امنيتی قرار داشته است.

امير خرم، تحليلگر سياسی در تهران، که تا زمان تصميم نهضت آزادی ايران به خودداری از ادامه فعاليتش، از اعضای رهبری آن به شمار می رفت، دو روز پيش از بازداشت توسط ماموران وزارت اطلاعات، در گفت و گو با «راديو فردا» درباره دليل تصميم اين تشکل سياسی سخن گفته است.

رادیو فردا: آقای خرم، دلیل نهضت آزادی برای خودداری از ادامه فعالیتش چه بوده است؟

امیر خرم: مقام های وزارت اطلاعات در پی احضار پنج تن از اعضای رهبری نهضت، خواستار توقف فعاليت ما شدند و گفتند در صورت عدم توقف فعاليت نهضت آزادی ايران، با آن برخورد خواهند کرد. پس از آن، نهضت توانست شورای مرکزی خود را تشکيل دهد و درباره اين مسئله بحث کند.

در نهايت، با توجه به مجموعه فشارهايی که در حال حاضر بر روی نهضت آزادی وارد می شود و با توجه به اينکه هم اکنون هم دبير کل نهضت آزادی با وجود کهولت سن و بيماری، در زندان به سر می برد و فشارهايی که به اعضا نهضت وارد می شود و اينکه فضای موجود، متاسفانه فضای مناسبی برای فعاليت گروهايی ماننده نهضت آزادی نيست، بنا به اين دلايل، شورای مرکزی نهضت تشخيص داد که در حال حاضر از ادامه کار حزبی خودداری کند.

بر همين اساس، تصميم گرفته شد که نهضت آزادی عملا تا اطلاع ثانوی فعاليت حزبی نداشته باشد تا انشاالله شاهد روزی باشيم که شرايط مناسبی بر کشور حکمفرما باشد و امکان فعاليت برای گروه هايی که بنابر اعتقاداتشان می خواهند در چهارچوب قانون اساسی فعاليت کنند و ديگران را هم به مدنيت و حرکت در چهارچوب قانون اساسی دعوت کنند، فراهم باشد.

من شخصا اميدوارم اين روز را هر چه زودتر ببينم که فضا برای فعاليت احزاب فراهم باشد.

آيا در ديدار مقام های وزارت اطلاعات و اعضای نهضت آزادی به اين نکته اشاره شد که چرا دولت درخواست کرده است که نهضت آزادی به فعاليت های خود خاتمه دهد؟

در آن جلسه به دوستان نهضتی اعلام شد که از نظر ما، گروه سياسی شما، يک حزب يا مجموعه برانداز محسوب می شود.

به دوستانمان در نهضت گفتند که «درست است که شما در چهارچوب قانون فعاليت می کنيد، اما همين فعاليت شما در چهارچوب قانون و اينکه شما خواهان تغيير در سياست های حاکم هستيد، ملاک براندازی نرم است و به همين خاطر هم نيروهای امنيتی قصد برخورد با شما را دارد.»

همچنين به صراحت به ما گفتند که نگران پرداخت هيچ هزينه ای در اين زمينه نيستند و هر هزينه ای لازم باشد، پرداخت می کنند.

مقام های وزارت اطلاعات به دوستان نهضتی گفتند که «به نفع شما نيست که از خواست ما سرپيچی کنيد.» مجموعه دوستان ما هم با توجه به برآيند و بررسی تمام شرايط موجود، ديدند که در شرايط فعلی به صلاح نيست ما بخواهيم با اين نيروها به طورمستقيم سر شاخ بشويم و در آن صورت نيز چيزی عايدمان نخواهد شد.

آنچه که برای دوستان ما در نهضت مهم است اين است که پرداخت هزينه فردی هيچ نگرانی ندارد. آنها نگران اين قضايا نيستند. بلکه آن چيزی که در شورای مرکزی نهضت درباره آن بحث شد و محور مباحث ما بود، اين بود که در شرايط فعلی، زندان رفتن دوستان نهضتی ما در راستای امنيت و منافع ملی و مصالح کشور هست يا خير.

اکثريت دوستان اعتقاد داشتند که در شرايط فعلی اين امر نه تنها کمکی به تثبيت امنيت ملی کشورنمی کند و در جهت مصالح کشور نيست، بلکه اوضاع را بيش از پيش به مخاطره می اندازد و وضعيت را بی ثبات تر از پيش می کند و ما نبايد به اين قضايا و شرايط ناپايدار دامن بزنيم.

فکر می کنيد اين نوع برخوردها با تشکل های سياسی که به دنبال راه حل های مسالمت آميز برای تغيير و تحول در جامعه ايران هستند، چه نتيجه ای در بر خواهد داشت؟

خود بنده در سال ۱۳۸۰ يک دوره زندان را تجربه کردم. وقتی از زندان بيرون آمدم، يکی از همين آقايان اطلاعاتی پيش من آمد و به من گفت که سعی کنم ديگر فعاليت سياسی نکنم. من در آن زمان برای ايشان مثالی زدم که متاسفانه آن مثال هنوز هم مصداق دارد.

به او گفتم که جمهوری اسلامی مانند يک قلعه است که جمعی در آن زندگی می کنند و جمعی هم بر اين قلعه حاکمند. گروه های قانونی مانند نهضت آزادی و ساير احزاب قانونی، مانند خندقی هستند که دور تا دور اين قلعه کنده شده است.

رسالت و وظيفه ما به عنوان يک گروه اپوزيسيون اين است که هر کسی که از رفتار حاکمان قلعه ناراضی بود و خواست از قلعه بيرون برود، طبيعتا می افتد در درون نيروهای اپوزيسيون و ما وظيفه داريم نگذاريم آنها به سمت نيروهای مقابل بروند که نيروهای برانداز هستند و آماده جذب اين نيروها هستند تا عليه قلعه فعاليت کنند.

من آن روز به آن مامور امنيتی گفتم که سعی نکنيد اين خندق را پر کنيد. چون وقتی شما اين کار را بکنيد، آنهايی که از درون اين قلعه فرار می کنند بر اساس جاده ای که شما برايشان ترسيم کرده ايد، مستقيم به سمت نيروهای برانداز می روند.

الان هم همين پيام روشن و شفاف را می شود به آقايان داد. در شرايط بعدی و در فردای امروز که اين نيروهای پايبند قانون حضور نداشته باشند، کسانی سردمدار اعتراضات مردمی خواهند شد که ممکن است اساسا اعتقادی به نظام نداشته باشند.آن وقت است که نه از تاج، نشان خواهد بود و نه از تاجنشان . ما نگران اين هستيم.

اخلال در کنسرت ابی

احتمالا از شدت عشق و علاقه بود

فیلم مستند ایران در جستجوی دموکراسی

در سال 1355 یک گروه نویسنده و فیلمبردار از خبرنگاران خارجی برای بررسی در باره وضع حقوق بشر به ایران آمدند. این گروه تحت تاثیر تبلیغاتی که در آن روزها بر ضد رژیم شاهنشاهی ایران میشد خیال میکردند با یک کشور بسته سر و کار دارند و وقتی به آنها امکان این داده شد که به هر جای کشور که میخواهند بروند و با هر کسی که میخواهند گفتگو کنند خیلی شگفت زده شدند.این گروه چند ماه در ایران ماندند و سرتاسر کشور را گشتند و با افراد بی شماری گفتگو داشتند. حتی به زندانها رفتند و با هر زندانی سیاسی که خواستند مصاحبه کردند و کم کم نظرات غلطی که داشتند تغییر کرد.سازمانهای چپی و گروههای دانشجویی ایرانی که در خارج فعالیت داشتند به آنها گفته بودند که در ایران 100/000 زندانی سیاسی هست و زندانیان را شکنجه میدهند،در مملکت اختناق هست و هیچکس نمیتواند حرف بزند. به آنها سالها و سالها تلقین کرده بودند که در آمد نفت مملکت تلف میشود و برای مردم کاری صورت نمیگیرد. حتی هزینه های دفاعی ایران را برای دور ریختن پول مملکت جلوه داده بودند. گروه خبرنگاران بعد از بررسیهای زیاد متوجه شدند بین وضع ایران و تبلیغات عوامل دست چپی و سازمانهای دانشجویان ایرانی در خارج،فاصله زیادی است. تعداد زندانیان که بیشترشان عضو سازمانهای تروریستی بودند از 3000 نفر تجاوز نمیکرد. کسانی را که در غرب شهرت داده بودند زیر شکنجه فلج شده اند از دور بدون اینکه متوجه باشند و بتوانند خود را به حالت فلجی بزنند فیلمبرداری کردند و دیدند که سالم هستند. کسان دیگری را که شهرت داشت زیر شکنجه کشته شده اند سالم و سرحال یافتند.در این بررسیها آنها خود را با جامعه ای که خود را به سرعت پیش میراند و با همه مشکلات و کمبودها و معایب خود،از بیشترکشورهای جهان وضع بهتری داشت روبرو یافته و تحت تاثیر برنامه های نو سازی ایران قرار گرفتند و کوششهای ایرانیان در هر سطح به جبران عقب ماندگی 1000 ساله برای رسیدن به پای کشورهای پیشرفته از نظر آنها دور نماند. بیش از هر چیز آنها از تفاوت میان تصورات و پیشداوریهایی که خود در باره محمد رضا شاه داشتند و حقیقت شخصیت و دستاوردهای او شگفت زده شدند.به جای یک دیکتاتور خون آشام که ثروت مملکت را خودش خرج میکرد با مردی مواجه شدند که تمام فکر و ذکرش متوجه پیشرفت ایران بود و در باره اوضاع ایران اطلاعات وسیعی داشت و دایم کار میکرد و میخواست که به مردمش همه چیز بدهد و به پشتیبانی مردم از طرح هایش برای باز گرداندن عظمت ایران دلگرم بود. آنها ساعتها فیلم از از جنبه های مختلف اوضاع ایران تهیه کردند . از روستاها و شهر ها و مناطق عقب افتاده تا پیشرفته،زندانها و دانشگاهها و نیروهای دفاعی،از مسایل داخلی و روابط خارجی و نام فیلم خود را در جستجوی دموکراسی نهادند. به نظر آنها ایران کشوری بود که داشت مقدمات رسیدن به دموکراسی را فراهم میکرد. با ساختن زیر بنای اقتصادی و اجتماعی و با گسترش آموزش،آزاد کردن روستاییان،سهیم کردن کارگران  و بالا بردن سطح زندگی عموم افراد ملت،جامعه را برای حکومت دموکراسی آماده میساخت. فیلم آنها تملق آمیز نبود و حکومت ایران در برداشتهای آنان مداخله ای نکرده بود. آنها ناظرانی بودند که با پیشداوری و نظر مخالف به ایران آمده بودند ولی واقعیاتی را که میدیدند منصفانه ضبط کردند.
براستی ما کجا بودیم و داشتیم به کجا میرفتیم و با خودمان چه کردیم؟چگونه یک مشت شیاد و کمونیست گمراه و یکعده به اصطلاح روشنفکر بی خبر،مردم را به دنبال خود کشیدند و انقلاب راه انداختند. چگونه دستگاههای تبلیغاتی خارجی ،سالها محیط را بر ضد ایران مسموم کردند و از آخوندها قهرمان ساختند. چگونه کشوری که داشت به سرعت رو به ترقی و دموکراسی و رفاه میرفت در دوزخ حکومت آخوندی سرنگون شد.قسمتهایی از این فیلم تحت عنوان ایران در جستجوی دموکراسی گرد آوری گردیده تا مردم ایران گذشته نزذیک خود را فراموش نکنند و برای رسیدن به آینده ای بهتر از آن الهام بگیرند.این فیلم از سایت انجمن پادشاهی ایران گرفته شده و متن فوق با اندکی تصرف عینا از بخش یک و دو فیلم گرفته شده است

بخش 1

بخش 2

.

بخش 3

.

بخش 4

.

بخش 5

.

بخش 6

.

بخش 7

.

بخش 8

.

بخش 9

.

ترویج بی هویتی تحت عنوان دشمنی با نژاد پرستی و فاشیسم!

بارها گفته ام که هر چه میکشیم از به ظاهر روشنفکرانمان است.نوع پوشش،آرایش  و طریقه صحبت کردن مهم نیست آنچه مهم است آن است که کلمات را در بسته بندیهای فریبنده تزیین کرده و به خورد ملتی میدهند که در طول تاریخ ،بزرگترین مشکلش همانا بی هویتیست .مردمی  که در طول سده ها ،دشمنان آب و خاک و متجاوزین به پدران خود را ستایش میکند و برای تکریمشان بر سر گل و لای بمالد ؛محال است دردی جز بی هویتی داشته باشد و دریغا که به ظاهر اندیشمندان پارسی گویش چنین او را از هویت ایرانی و آریایی خود دور سازند و تلاش نخبگان راستین برای شناسایی هویت و انسجام در برابر دشمنان ضد میهنمان را اینچنین نقش بر آب سازد