نظر شادروان رضا فاضلی درباره حسین حاج فرج دباغ (دکتر سروش)

خاتمی که سوخت اما دوستانش که نسوخته اند !

روی سخنم با ماموران ساندیسی و 7 تومنی نیست چون میدانم که بر حسب وظیفه اسلامی خویش،سعی دارند بر چشم جوانان این مرزو بوم خاک گمراهی بپاشند و از ایشان انتظاری دیگر نیز نمیتوان داشت.روی سخنم با آن جوانان معصومیست که در صفوف سنی مختلف به سمت واجد شرایط رای شدن میروند و دام اصلاح طلبی را که امثال خاتمی برایشان در زیر انبوه فریب پنهان کرده اند نمیبینند.گویا قرار است تا ابد به صورت نوبتی در چنگال این و آن اصلاح طلب بیفتیم و چند سال به عمر ننگین این رژیم اشغالگر ایران بیافزاییم. من یکی از همان فریب خوردگان بودم که لبخند اغواگرایانه سید خندان ،مرا به سمت صندوق رای برد و برگ رای خود را برایش به صندوق انداختم.هرگز یادم نمیرود که من و همسن و سالان من چطور با آرزوهای شیرین ورنگارنگ آزادی ،گوسفند وار به سمت مشروعیت بخشیدن به نظام اهریمنی ولایی رفتیم و چه دیر فهمیدیم که فریب خوردیم.آنزمان نماشنامه اصلاح طلبی اولین پرده خود را با احتیاط به اجرا میگذاشت و این خیمه شب بازی با فحش و دشنام دروغین محافظه کاران و تایید و تشویق امثال نوری زاده ها و مسعود بهنودها ادامه یافت و بهترین نتیجه را برای رژیم اسلامی به ارمغان آورد. نتیجه ای بسیار خیره کننده در فریب مردم و کشاندنشان به پای صندوقهای رای. همان صندوقهایی که به قول خامنه ای رفتن به پای آن معنی تایید نظام را داشت. 14 سال گذشت و این حیله اصلاح طلبی با کوشش مزدوران و برنامه حساب شده وزارت اطلاعات ،سر مردم را گرم کرد و از ایشان برای  تایید وتثبیت خود گواهی گرفت تا اینکه خاتمی به واضح ترین شکل ممکن با شرکت در این انتخابات و سخنان پس از آن،ارادت خود به نظام و پوشالی بودن سخنانش را ثابت کرد. اکنون خاتمی مهره سوخته ایست که کسی او را جدی نمیگیرد و حنایش برای نسل حاضر رنگی ندارد اما ای جوانان معصوم این مرز و بوم ، خاتمی هایی بسیار خوش خط و خالتر از خاتمی سوخته اکنون با دقت و وسواس در آب نمک خوابانده شده اند و با نقشه وزارت جهنمی اطلاعات،در به اصطلاح حبس خانگی بسر میبرند که در انتخابات ریاست جمهوری بعدی نقش کلیدی ایفا کنند و سالهای سال به عمر ننگین این حکومت بیافزایند. آرزوهای شیرین نسل من که بر باد رفت و باطل شد امیدوارم سخنان من سوخته را آویزه گوش کنید و 2 سال دیگر در زمان انتخابات ریاست جمهوری بعدی، با چشمانی خیره بر خیمه شب بازی بعدی رژیم،خود و نسل خود را قربانی این تعزیه رژیم نکنید. چهره خاتمی که رو شد و نقاب از صورتش به وضوح افتاد منتظر باشد تا بیش از یکسال دیگراعلامیه های این دو شیاد شیفته دوران طلایی امام را نیزببینید. منظورم اعلامیه هایی است که در حبس خانگی به بیرون خواهند داد و چند ماه مانده به انتخابات ریاست جمهوری از حصر خارج ، کاندید ریاست جمهوری شده و تایید صلاحیت نیز میشوند. نفرین بر این اصلاح طلبی که پایش را بر گرده جوانان نسل به نسل این کشور نهاده و بدین ترتیب در چشم جهانیان برای خود اعتبار به هم میزند و بر عمر ننگین خود میافزاید

ناراحت نشیم ولی ما همینیم که میبینیم. پس معجزه بی معجزه!

ویدیویی که میبینید مربوط به برخورد با داور در یکی از بازیهای لیگ فوتبال ایرانه. باور کنید اطمینان دارم این داور نگونبخت نه به کسی تجاوز کرده، نه از دیوار کسی بالا رفته؛ نه با باطوم برقی به میدان فوتبال آمده ؛ نه شاهرگ کسی رو در دعوای خیابانی زده ؛نه میخواست کشورمونو به دامان همسایه شمالیمون بندازه؛نه بمبی در هواپیما گذاشته بوده؛ و نه اختلاسی 3000000000000 میلیارد تومانی کرده بوده و به کانادا فرار کرده که اونجا با پولها حال کنه. فقط میخواسته یه بازی ، اونم در فوتبال بی کیفیت و نازل ایران رو داوری کنه. آیا اون جوونای گردن کلفت که اینچنین بیباکانه و با غیرت؛به خاطر یه کارت به سمت داور حمله ور شدن  و حتی هنگام فرار اون داور بیچاره هم  از تعقیب و در رسوندن مشت و لگد بهش دریغ نکردن غیرت اینو دارن که وقتی یه مامور راهنمایی و رانندگی یه خانم رو در خیابون شهرشون به جرم اینکه اون خانم در ماشینش حجابش ناقص بوده توقیف میکنه همینطور به مامور حمله کنن؟ آیا میتونن وقتی یه بسیجی که هنوز خط سبیلش سبزه و داره با باطوم و یا زنجیر به سرو کله همشهری نگون بختش به گناه راهپیمای سکوت ضربه میزنه هجوم بیارن؟
بیایم صادق باشیم. انتقاد کارو از این بدتر نمیکنه. تا وقتی در مغزمون احترام به قانون و رعایتش جوونه نزده و زبانی به جز زور و تجاوز و باطوم وسایر آلات سرکوب رو نمیشناسیم ،از هیچ فرد و یا حزبی انتظار معجزه سیاسی و رهنمود به آزادی رو نداشته باشیم .یک ملت برای آزادی باید لیاقتشو هم داشته باشه.
میدونم الان بعضیها میگن این اتفاقات در همه جا میافته ولی یادمون نره که این اتفاقات در هیچ کجای دنیا مثل مملکت ما عادی و فراوون نیست و به عبارت دیگه واقعا اتفاقه و پیش اومده. اگر در همه جای دنیا میتونیم با مرور تاریخ ورزشیشون تک و توک موارد گیر بیاریم و با افتخار ازش یاد کنیم و اونارو همریف فرهنگی خودمون بدونیم  اینو هم  بدونیم که در ایران؛دیدن و شنیدن اتفاقاتی از این دست و یا حتی بسیار بدتر، سالیان دراز هست که عادی و رایجه حالا این از عجایب بوده که با این سانسور اخبار و وقایع در ایران،گاهی کلیپهایی بیرون میاد.
اگه میشد از تمامی این نمونه های عینی فرهنگی در کشورمون گذارش مصور، فیلم و مستند داشت واقعا از اینکه اسم آزادی و دموکراسی و کورش بزرگ رو بیاریم هم باید شرم میکردیم و ساکت میشدیم. با احترام به  همه کسانی که سعی در آگاهی ملت اکثرا نادان و ناسپاس ایران دارن.